Ειρήνη μεταξύ ανθρώπων - Πόλεμο με τους απάνθρωπους
poetry the soul's kingdom
Τετάρτη 11 Μαρτίου 2015
Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2015
Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2015
Σάββατο 3 Ιανουαρίου 2015
Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2014
Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2014
Πρόσφυγας πολέμου - Tο δάσος φλέγεται
Που είναι οι φωτιές σας για εμάς τους πρόσφυγες και για κάθε βασανισμένη ψυχή;
Το κίνημά σας είναι πιο εσωστρεφές και από ένα λογοτεχνικό μυαλό.
Την ίδια στιγμή που ιεραρχικά κατατάξατε το ζήτημα της απεργίας πείνας των Σύριων προσφύγων πολέμου δευτερεύον, ανά την ελλαδική επικράτεια αλλά και εκτός των ματωμένων συνόρων εστάλησαν φλεγόμενα, οργισμένα μηνύματα αλληλεγγύης προς τον - κατ' ιδίαν δήλωσή του αναρχικός - απεργό πείνας και σύντροφό σας Ν. Ρωμανό, παραδεχόμενοι ότι όποιος αγωνίζεται για τα αυτονόητα δικαιώματά του και δε δηλώνει αναρχικός έρχεται δεύτερος. Μου θέλετε και εξέγερση... Πετάξτε πυροτεχνήματα για τον σύντροφό σας που νίκησε και σκεφτείτε μετά από 40 μέρες μοναχικού αγώνα τους Σύριους πρόσφυγες ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ που πεθαίνουν από την πείνα στο χριστουγεννιάτικο στολισμένο πεζοδρόμιο της ρατσιστικής σας πόλης.
Αφήστε τους πρόσφυγες ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ μέσα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης να τους ξεφτιλίζουν, να τους κακοποιούν, να τους βασανίζουν και να τους δολοφονούν. Πάνω απ' όλα το κίνημα σύντροφοι. Στ' αρχίδια μας το δάσος που φλέγεται. Το δέντρο με χαραγμένο το αλφάδι πάνω του να σβήσουμε! Όλοι σε αυτό το δέντρο! Με όλα τα μέσα!
Και ευτυχώς το προλάβαμε... Το δέντρο σώθηκε από τη φωτιά του...Ανασάναμε... Μόνο που τώρα... Που καταλάγιασε η φωτιά και η οργή δροσίστηκε, γύρω μας αντικρίζουμε καμμένη γη.. Μονάχα καμμένη γη... Κάθε πνοή ελευθερίας του δέντρου γεμίζει τους πνεύμονές μας με τη στάχτη ενός ολόκληρου δάσους.
Και δε φταίει το καημένο το δεντράκι που σώθηκε ευτυχώς αλλά η κουφάλα στο κεφάλι μας.
υ.γ.
Το κίνημά σας είναι πιο εσωστρεφές και από ένα λογοτεχνικό μυαλό.
Την ίδια στιγμή που ιεραρχικά κατατάξατε το ζήτημα της απεργίας πείνας των Σύριων προσφύγων πολέμου δευτερεύον, ανά την ελλαδική επικράτεια αλλά και εκτός των ματωμένων συνόρων εστάλησαν φλεγόμενα, οργισμένα μηνύματα αλληλεγγύης προς τον - κατ' ιδίαν δήλωσή του αναρχικός - απεργό πείνας και σύντροφό σας Ν. Ρωμανό, παραδεχόμενοι ότι όποιος αγωνίζεται για τα αυτονόητα δικαιώματά του και δε δηλώνει αναρχικός έρχεται δεύτερος. Μου θέλετε και εξέγερση... Πετάξτε πυροτεχνήματα για τον σύντροφό σας που νίκησε και σκεφτείτε μετά από 40 μέρες μοναχικού αγώνα τους Σύριους πρόσφυγες ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ που πεθαίνουν από την πείνα στο χριστουγεννιάτικο στολισμένο πεζοδρόμιο της ρατσιστικής σας πόλης.
Αφήστε τους πρόσφυγες ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ μέσα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης να τους ξεφτιλίζουν, να τους κακοποιούν, να τους βασανίζουν και να τους δολοφονούν. Πάνω απ' όλα το κίνημα σύντροφοι. Στ' αρχίδια μας το δάσος που φλέγεται. Το δέντρο με χαραγμένο το αλφάδι πάνω του να σβήσουμε! Όλοι σε αυτό το δέντρο! Με όλα τα μέσα!
Και ευτυχώς το προλάβαμε... Το δέντρο σώθηκε από τη φωτιά του...Ανασάναμε... Μόνο που τώρα... Που καταλάγιασε η φωτιά και η οργή δροσίστηκε, γύρω μας αντικρίζουμε καμμένη γη.. Μονάχα καμμένη γη... Κάθε πνοή ελευθερίας του δέντρου γεμίζει τους πνεύμονές μας με τη στάχτη ενός ολόκληρου δάσους.
Και δε φταίει το καημένο το δεντράκι που σώθηκε ευτυχώς αλλά η κουφάλα στο κεφάλι μας.
υ.γ.
Του χαλάνε τη γιορτή και το image του ρατσιστή Ελληναρά οι προσφυγικές οικογένειες, θύματα αισχρού πολέμου, που ζώντας στο πεζοδρόμιο του Συντάγματος ζητούν άσυλο, σίτιση και στέγαση.
Καλά ψώνια για τη γέννηση του Χριστούλη.
Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2014
Anno Domini - Shadow Chasing
Vr.
Από το πουθενά γεννήθηκε ένα βρέφος με σκοτούρες αλλονών και σε μολυσμένο νέφος. Τα κλάμαμτα δεν έβαζε το νομίζαν πεθαμένο...Έκανε αστεία..Το αναθεματισμένο. Τους έκανε όμως τη χάρη. Σημάδι ζωής έδωσε, η μόνη διαφορά; Αντί να κλάψει γέλασε. Η μάνα του ησύχασε, η πρώτη μπόρα πέρασε. Το μέλλον δεν αργεί..Κι άλλη πίκρα κέρασε. Κράτα λοιπόν τα μπόσικα. Η υπομονή είναι αρετή. Τί θα πει ζωή δουλική; Τί ελεύθερη και τρελή; Όσο μεγάλωνε, τόσο τον περνούσαν για τρελό. Απορούσανε που έριχνε στα μπουκάλια το φελό. Αυθόρμητος συνεχώς. Δεν τον ένοιαζε πράμα. Οι φίλοι τον συμβούλευαν, οι συγγενείς του κάναν τάμα. Ήθελε να ζει ανέμελα. Έτσι ήταν το σκεπτικό του. Πουλώντας λίγη τρέλα, βοηθώντας τον διπλανό του. Πήγε πανεπιστήμιο, σαν έξυπνο παλικάρι. Η μοίρα του όμως.. έτοιμη να μπαρκάρει. Αρχικά όλα φαίνονταν καλά..Όταν τον ρωτάγανε; Όλα καλά και ανθηρά.. Δραστηριότητες πολλές, κουβέντες φιλοσοφικές, δεν έβγαζε χολές, σχέσεις αντιφατικές. Κάποιοι έβρισκαν το λόγο του πειστικό, κάποιοι χαζό και τρελό και κάποιοι εριστικό. Πριν να τον μαζέψουν..Είχε αποτραβηχτεί. Δε γούσταρε πολλά με κάποιους είχε φαγωθεί. Γύρω στο έτος πέμπτο πριν πέσει για ύπνο τα 'λεγε πότε πότε με τύπους από τη Λήμνο. Νοητικά πραγματικοί, τα μιλάγαν ασταμάτητα, βαδίζανε παρέα σε μονοπάτια απάτητα. Ο κύκλος του ανησύχησε κι έκανε το λάθος. Φώναξε τους γιατρούς. Τον σκότωσε κάτα... βάθος.
Σε μια νύχτα αφέγγαρη, τον δέσαν και τον ξύρισαν. Τέσσερεις τον κρατούσαν, τον σήκωσαν και τον κλείδωσαν. Στολές τον απαρτίζαν. Με χάπια τον ποτίζαν. Ηλεκτροσόκ τον γονατίζαν. Άλλοι αποφασίζαν. Η δυστυχία των τρελών; Η ευτυχία των γιατρών. Μέσα από τα χέρια τους η αρπαγή των χαρών. Πώς να τον γιατρέψουν οι αρρωστημένοι; Του νεκρώσαν κάθε κύτταρο οι μαλακισμένοι. Στο κορμί του ψυχοφάρμακα και χίλιες παρενέργειες, μαστούρα στο κεφάλι, χαμένες ψυχεδέλιες. Γράμματα ανύπαρκτα να μη γνωρίζει τί θα πάθει. Δεν ένιωθε τι καταπίνει, χαμένος ο αυτοέλεγχος πια για να μάθει. Τον έστειλαν στο κελί, μέρα νύχτα τον απομονώνουν. Ο ήλιος έχει χαθεί, οι φίλοι δεν τον σώνουν. Δύο μήλα την ημέρα, τον γιατρό τον κάνουν πέρα. Δέκα χάπια την ημέρα, τον γιατρό τον κάνουν λέρα. Τον πιάσανε ρίγη, τα έβλεπε θολά, ξεράθηκε το στόμα του, τα φάρμακα πολλά. Έγινε δυσκίνητος..αργός..παρανοικός..τον πιάσανε ψυχώσεις..έγινε μανιακός. Με αυτή τη θεραπεία του διαλύσανε το σώμα. Στο κρεβάτι ηλεκτροσόκ. Τον στείλανε σε κώμα. Γεμίζοντας την τσέπη, του αδειάσανε το μυαλό. Η λοβοτομή; Τον κατάντησε φυτό. Φάρμακα παράλυσης για να μην ουρλιάζει. Η κρίση επιληψίας το σώμα του ταράζει. Ο άνθρωπος από το πουθενά έγινε άρρωστος. Του δηλητηρίασε το μυαλό συνάνθρωπος άσωτος. Οι άτιμοι ορκίζονται. Οι τίμιοι αιχμαλωτίζονται. Μπροστά στο βωμό του κέρδους θυσία γίνονται. Πειράματα σε ανθρώπους. Κορμιά κείτονται. Κανείς δε νοιάζεται κι έτσι αφανίζονται.
Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2014
Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2014
Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2014
Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2014
Σάββατο 1 Νοεμβρίου 2014
Δευτέρα 27 Οκτωβρίου 2014
Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2014
Βρόντο - Ζωής chemistry
Στα δεξιά, στ' αριστερά, στα μπροστά, στα πίσω
τίποτα δε θ' αφήσω, ελευθερία θα σκορπίσω
το παιχνίδι δε θα στήσω, το ψέμα θα εκτοπίσω
σε τσιμέντα και σε δάση μαζί σου θέλω να βαδίσω.
Το βήμα σταθερό. Χορτάτος από καιρό.
Αν πεινάσω, θα κυνηγήσω με βέλος και φτερό.
Το κεφάλι μου γερό. Ποτισμένο με νερό.
Αν διψάσω η πηγή μου το προσφέρει δροσερό.
Η έννοια της εχθρότητας;
Η απαρχή της βιαιότητας μεταξύ της ανθρωπότητας
επιταγές, επιθυμίες, εξουσίας, δουλικότητας.
Ποιος αντίκρισε ανατολή,
καρέ - καρέ να βγαίνει από τη θάλασσα υγρή
και θέλησε να χτυπήσει αδερφό ή αδερφή.
Και ποιος αντίκρισε ανατολή
και δε θέλησε να ερωτευθεί όλη την πλάση από την αρχή.
Αγάπη συντροφική. Αγάπη σημαντική. Αγάπη συμπαντική.
Της μαγείας μας η ένωση στης ζωής τη χημεία
δεν έρχεται αγάπη μου, προσκυνώντας την παναγία.
Ούτε έρχεται όταν προσευχόμαστε στα Θεία,
μα όταν πλάθουμε τα παιδιά μας μέσα σε ελευθερία.
Δε μιλώ για τους απέναντι.
Μιλάω για εμάς,που πληρώνουμε το έναντι
στην Α.Ε. Ελλάς, που πληρώνουμε το τίμημα,
που κάθε μέρα στο δρόμο στάζουμε αιματοκύλισμα.
Εν τέλει τί προτιμάμε;
Πράξεις με εκδίκηση; Ή της ζωής μας διεκδίκηση;
Όσο είμαστε στα αντίποινα,
θα πολλαπλασιαζόμαστε πρόσωπα κίτρινα
μέσα σε κελιά με βλέμματα σα σπαθιά
κατακόκκινα και πύρινα.
Ο κόσμος το γνωρίζουμε, δε θα σωθεί με προσευχές.
Τρόμος κάθε κράτους,
όποιος εκτοξεύει στα αστέρια ελεύθερες ευχές.
Όποιος κουβαλάει στα χέρια δυναμίτες μπουνιές.
Όποιος φτύνει στα ηχεία
ερωτικές φωτιές,ώστε να φλέγονται οι καρδιές.
Τρόμος κάθε κράτους, οποιοσδήποτε διδάσκει
σε αγοράκι ή κοριτσάκι, τι θα πει αλληλεγγύη,
το πώς στους συλλογισμούς του ελεύθερα βήματα να διανύει.
Τρόμος κάθε κράτους, το underground status.
Της μαγείας μας η ένωση στης ζωής τη χημεία
δεν έρχεται αγάπη μου, προσκυνώντας την παναγία,
ούτε έρχεται όταν προσευχόμαστε στα Θεία,
μα όταν πλάθουμε τα παιδιά μας μέσα σε ελευθερία.
τίποτα δε θ' αφήσω, ελευθερία θα σκορπίσω
το παιχνίδι δε θα στήσω, το ψέμα θα εκτοπίσω
σε τσιμέντα και σε δάση μαζί σου θέλω να βαδίσω.
Το βήμα σταθερό. Χορτάτος από καιρό.
Αν πεινάσω, θα κυνηγήσω με βέλος και φτερό.
Το κεφάλι μου γερό. Ποτισμένο με νερό.
Αν διψάσω η πηγή μου το προσφέρει δροσερό.
Η έννοια της εχθρότητας;
Η απαρχή της βιαιότητας μεταξύ της ανθρωπότητας
επιταγές, επιθυμίες, εξουσίας, δουλικότητας.
Ποιος αντίκρισε ανατολή,
καρέ - καρέ να βγαίνει από τη θάλασσα υγρή
και θέλησε να χτυπήσει αδερφό ή αδερφή.
Και ποιος αντίκρισε ανατολή
και δε θέλησε να ερωτευθεί όλη την πλάση από την αρχή.
Αγάπη συντροφική. Αγάπη σημαντική. Αγάπη συμπαντική.
Της μαγείας μας η ένωση στης ζωής τη χημεία
δεν έρχεται αγάπη μου, προσκυνώντας την παναγία.
Ούτε έρχεται όταν προσευχόμαστε στα Θεία,
μα όταν πλάθουμε τα παιδιά μας μέσα σε ελευθερία.
Δε μιλώ για τους απέναντι.
Μιλάω για εμάς,που πληρώνουμε το έναντι
στην Α.Ε. Ελλάς, που πληρώνουμε το τίμημα,
που κάθε μέρα στο δρόμο στάζουμε αιματοκύλισμα.
Εν τέλει τί προτιμάμε;
Πράξεις με εκδίκηση; Ή της ζωής μας διεκδίκηση;
Όσο είμαστε στα αντίποινα,
θα πολλαπλασιαζόμαστε πρόσωπα κίτρινα
μέσα σε κελιά με βλέμματα σα σπαθιά
κατακόκκινα και πύρινα.
Ο κόσμος το γνωρίζουμε, δε θα σωθεί με προσευχές.
Τρόμος κάθε κράτους,
όποιος εκτοξεύει στα αστέρια ελεύθερες ευχές.
Όποιος κουβαλάει στα χέρια δυναμίτες μπουνιές.
Όποιος φτύνει στα ηχεία
ερωτικές φωτιές,ώστε να φλέγονται οι καρδιές.
Τρόμος κάθε κράτους, οποιοσδήποτε διδάσκει
σε αγοράκι ή κοριτσάκι, τι θα πει αλληλεγγύη,
το πώς στους συλλογισμούς του ελεύθερα βήματα να διανύει.
Τρόμος κάθε κράτους, το underground status.
Της μαγείας μας η ένωση στης ζωής τη χημεία
δεν έρχεται αγάπη μου, προσκυνώντας την παναγία,
ούτε έρχεται όταν προσευχόμαστε στα Θεία,
μα όταν πλάθουμε τα παιδιά μας μέσα σε ελευθερία.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
