Ειρήνη μεταξύ ανθρώπων - Πόλεμο με τους απάνθρωπους
poetry the soul's kingdom
Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2014
Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2014
Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2014
Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2014
Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2014
Σάββατο 1 Νοεμβρίου 2014
Δευτέρα 27 Οκτωβρίου 2014
Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2014
Βρόντο - Ζωής chemistry
Στα δεξιά, στ' αριστερά, στα μπροστά, στα πίσω
τίποτα δε θ' αφήσω, ελευθερία θα σκορπίσω
το παιχνίδι δε θα στήσω, το ψέμα θα εκτοπίσω
σε τσιμέντα και σε δάση μαζί σου θέλω να βαδίσω.
Το βήμα σταθερό. Χορτάτος από καιρό.
Αν πεινάσω, θα κυνηγήσω με βέλος και φτερό.
Το κεφάλι μου γερό. Ποτισμένο με νερό.
Αν διψάσω η πηγή μου το προσφέρει δροσερό.
Η έννοια της εχθρότητας;
Η απαρχή της βιαιότητας μεταξύ της ανθρωπότητας
επιταγές, επιθυμίες, εξουσίας, δουλικότητας.
Ποιος αντίκρισε ανατολή,
καρέ - καρέ να βγαίνει από τη θάλασσα υγρή
και θέλησε να χτυπήσει αδερφό ή αδερφή.
Και ποιος αντίκρισε ανατολή
και δε θέλησε να ερωτευθεί όλη την πλάση από την αρχή.
Αγάπη συντροφική. Αγάπη σημαντική. Αγάπη συμπαντική.
Της μαγείας μας η ένωση στης ζωής τη χημεία
δεν έρχεται αγάπη μου, προσκυνώντας την παναγία.
Ούτε έρχεται όταν προσευχόμαστε στα Θεία,
μα όταν πλάθουμε τα παιδιά μας μέσα σε ελευθερία.
Δε μιλώ για τους απέναντι.
Μιλάω για εμάς,που πληρώνουμε το έναντι
στην Α.Ε. Ελλάς, που πληρώνουμε το τίμημα,
που κάθε μέρα στο δρόμο στάζουμε αιματοκύλισμα.
Εν τέλει τί προτιμάμε;
Πράξεις με εκδίκηση; Ή της ζωής μας διεκδίκηση;
Όσο είμαστε στα αντίποινα,
θα πολλαπλασιαζόμαστε πρόσωπα κίτρινα
μέσα σε κελιά με βλέμματα σα σπαθιά
κατακόκκινα και πύρινα.
Ο κόσμος το γνωρίζουμε, δε θα σωθεί με προσευχές.
Τρόμος κάθε κράτους,
όποιος εκτοξεύει στα αστέρια ελεύθερες ευχές.
Όποιος κουβαλάει στα χέρια δυναμίτες μπουνιές.
Όποιος φτύνει στα ηχεία
ερωτικές φωτιές,ώστε να φλέγονται οι καρδιές.
Τρόμος κάθε κράτους, οποιοσδήποτε διδάσκει
σε αγοράκι ή κοριτσάκι, τι θα πει αλληλεγγύη,
το πώς στους συλλογισμούς του ελεύθερα βήματα να διανύει.
Τρόμος κάθε κράτους, το underground status.
Της μαγείας μας η ένωση στης ζωής τη χημεία
δεν έρχεται αγάπη μου, προσκυνώντας την παναγία,
ούτε έρχεται όταν προσευχόμαστε στα Θεία,
μα όταν πλάθουμε τα παιδιά μας μέσα σε ελευθερία.
τίποτα δε θ' αφήσω, ελευθερία θα σκορπίσω
το παιχνίδι δε θα στήσω, το ψέμα θα εκτοπίσω
σε τσιμέντα και σε δάση μαζί σου θέλω να βαδίσω.
Το βήμα σταθερό. Χορτάτος από καιρό.
Αν πεινάσω, θα κυνηγήσω με βέλος και φτερό.
Το κεφάλι μου γερό. Ποτισμένο με νερό.
Αν διψάσω η πηγή μου το προσφέρει δροσερό.
Η έννοια της εχθρότητας;
Η απαρχή της βιαιότητας μεταξύ της ανθρωπότητας
επιταγές, επιθυμίες, εξουσίας, δουλικότητας.
Ποιος αντίκρισε ανατολή,
καρέ - καρέ να βγαίνει από τη θάλασσα υγρή
και θέλησε να χτυπήσει αδερφό ή αδερφή.
Και ποιος αντίκρισε ανατολή
και δε θέλησε να ερωτευθεί όλη την πλάση από την αρχή.
Αγάπη συντροφική. Αγάπη σημαντική. Αγάπη συμπαντική.
Της μαγείας μας η ένωση στης ζωής τη χημεία
δεν έρχεται αγάπη μου, προσκυνώντας την παναγία.
Ούτε έρχεται όταν προσευχόμαστε στα Θεία,
μα όταν πλάθουμε τα παιδιά μας μέσα σε ελευθερία.
Δε μιλώ για τους απέναντι.
Μιλάω για εμάς,που πληρώνουμε το έναντι
στην Α.Ε. Ελλάς, που πληρώνουμε το τίμημα,
που κάθε μέρα στο δρόμο στάζουμε αιματοκύλισμα.
Εν τέλει τί προτιμάμε;
Πράξεις με εκδίκηση; Ή της ζωής μας διεκδίκηση;
Όσο είμαστε στα αντίποινα,
θα πολλαπλασιαζόμαστε πρόσωπα κίτρινα
μέσα σε κελιά με βλέμματα σα σπαθιά
κατακόκκινα και πύρινα.
Ο κόσμος το γνωρίζουμε, δε θα σωθεί με προσευχές.
Τρόμος κάθε κράτους,
όποιος εκτοξεύει στα αστέρια ελεύθερες ευχές.
Όποιος κουβαλάει στα χέρια δυναμίτες μπουνιές.
Όποιος φτύνει στα ηχεία
ερωτικές φωτιές,ώστε να φλέγονται οι καρδιές.
Τρόμος κάθε κράτους, οποιοσδήποτε διδάσκει
σε αγοράκι ή κοριτσάκι, τι θα πει αλληλεγγύη,
το πώς στους συλλογισμούς του ελεύθερα βήματα να διανύει.
Τρόμος κάθε κράτους, το underground status.
Της μαγείας μας η ένωση στης ζωής τη χημεία
δεν έρχεται αγάπη μου, προσκυνώντας την παναγία,
ούτε έρχεται όταν προσευχόμαστε στα Θεία,
μα όταν πλάθουμε τα παιδιά μας μέσα σε ελευθερία.
Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου 2014
Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2014
Κυριακή 31 Αυγούστου 2014
Βρόντο - χιπ χοπ ποίημα
Άνθρωποι ανέραστοι. Άνθρωπο αταίριαστοι.
Το χρήμα τους ενώνει και τα πίνουνε ακέραστοι.
Μια ζωή στο βούρκο
Κρυμμένοι σαν το τούβλο
μέσα στο τσιμέντο
Σ' ένα μαγαζί της βρώμας
τους φεύγει το κλαπέτο, μαζεύοντας τα ρούβλια...
Άλλο πράμα όμως τo σακούλι με τα φασούλια
Αυτοί παραμένουν τούβλα, φυλάργυροι,
υπό το μηδέν της καρδιάς τους οι υδράργυροι
και σε ζηλεύουνε, κοιτώντας σε στα μάτια
γιατί βλέπουν πως το χάδι
το 'χεις πάνω από τα φράγκα
και το βλέπουνε και σιωπούν.
Γιατί μόνο για λεφτά έχουν να σου πουν.
Τί να πεις και τί να κάνεις?
Μία κερδίζεις, μία χάνεις.
Μάυρος ήλιος
χαράχτηκε στο πετσί μου.
Περιμένω πώς και πώς
να γυρίσω στα αλάνια,
στη μάνα,
στο τσαρδί μου.
Να τους πω ένα γεια,
να την πάρω μία αγκαλιά,
να μου φύγουν κατευθείαν
τα ψυχοσωματικά
από τα τρισάθλια, άθλια
αστεία αφεντικά.
Μακάριοι οι ερωτευμένοι.
Καταραμένοι οι υποταγμένοι.
Το χρήμα δε φέρνει ευτυχία.
Η ευτυχία έρχεται
από ένα γλωσσόφιλο
μέσα σε βουκαμβίλιες,
γιασεμιά και ορτανσίες.
Το χρήμα τους ενώνει και τα πίνουνε ακέραστοι.
Μια ζωή στο βούρκο
Κρυμμένοι σαν το τούβλο
μέσα στο τσιμέντο
Σ' ένα μαγαζί της βρώμας
τους φεύγει το κλαπέτο, μαζεύοντας τα ρούβλια...
Άλλο πράμα όμως τo σακούλι με τα φασούλια
Αυτοί παραμένουν τούβλα, φυλάργυροι,
υπό το μηδέν της καρδιάς τους οι υδράργυροι
και σε ζηλεύουνε, κοιτώντας σε στα μάτια
γιατί βλέπουν πως το χάδι
το 'χεις πάνω από τα φράγκα
και το βλέπουνε και σιωπούν.
Γιατί μόνο για λεφτά έχουν να σου πουν.
Τί να πεις και τί να κάνεις?
Μία κερδίζεις, μία χάνεις.
Μάυρος ήλιος
χαράχτηκε στο πετσί μου.
Περιμένω πώς και πώς
να γυρίσω στα αλάνια,
στη μάνα,
στο τσαρδί μου.
Να τους πω ένα γεια,
να την πάρω μία αγκαλιά,
να μου φύγουν κατευθείαν
τα ψυχοσωματικά
από τα τρισάθλια, άθλια
αστεία αφεντικά.
Μακάριοι οι ερωτευμένοι.
Καταραμένοι οι υποταγμένοι.
Το χρήμα δε φέρνει ευτυχία.
Η ευτυχία έρχεται
από ένα γλωσσόφιλο
μέσα σε βουκαμβίλιες,
γιασεμιά και ορτανσίες.
Παρασκευή 29 Αυγούστου 2014
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)