Ειρήνη μεταξύ ανθρώπων - Πόλεμο με τους απάνθρωπους

poetry the soul's kingdom

Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2014

Βρόντο - Ζωής chemistry

Στα δεξιά, στ' αριστερά, στα μπροστά, στα πίσω
τίποτα δε θ' αφήσω, ελευθερία θα σκορπίσω
το παιχνίδι δε θα στήσω, το ψέμα θα εκτοπίσω
σε τσιμέντα και σε δάση μαζί σου θέλω να βαδίσω.

Το βήμα σταθερό. Χορτάτος από καιρό.
Αν πεινάσω, θα κυνηγήσω με βέλος και φτερό.
Το κεφάλι μου γερό. Ποτισμένο με νερό.
Αν διψάσω η πηγή μου το προσφέρει δροσερό.

Η έννοια της εχθρότητας;
Η απαρχή της βιαιότητας μεταξύ της ανθρωπότητας
επιταγές, επιθυμίες, εξουσίας, δουλικότητας.

Ποιος αντίκρισε ανατολή,
καρέ - καρέ να βγαίνει από τη θάλασσα υγρή
και θέλησε να χτυπήσει αδερφό ή αδερφή.
Και ποιος αντίκρισε ανατολή
και δε θέλησε να ερωτευθεί όλη την πλάση από την αρχή.
Αγάπη συντροφική. Αγάπη σημαντική. Αγάπη συμπαντική.

Της μαγείας μας η ένωση στης ζωής τη χημεία
δεν έρχεται αγάπη μου, προσκυνώντας την παναγία.
Ούτε έρχεται όταν προσευχόμαστε στα Θεία,
μα όταν πλάθουμε τα παιδιά μας μέσα σε ελευθερία.

Δε μιλώ για τους απέναντι.
Μιλάω για εμάς,που πληρώνουμε το έναντι
στην Α.Ε. Ελλάς, που πληρώνουμε το τίμημα,
που κάθε μέρα στο δρόμο στάζουμε αιματοκύλισμα.

Εν τέλει τί προτιμάμε;
Πράξεις με εκδίκηση; Ή της ζωής μας διεκδίκηση;
Όσο είμαστε στα αντίποινα,
θα πολλαπλασιαζόμαστε πρόσωπα κίτρινα
μέσα σε κελιά με βλέμματα σα σπαθιά
κατακόκκινα και πύρινα.

Ο κόσμος το γνωρίζουμε, δε θα σωθεί με προσευχές.

Τρόμος κάθε κράτους,
όποιος εκτοξεύει στα αστέρια ελεύθερες ευχές.
Όποιος κουβαλάει στα χέρια δυναμίτες μπουνιές.
Όποιος φτύνει στα ηχεία
ερωτικές φωτιές,ώστε να φλέγονται οι καρδιές.
Τρόμος κάθε κράτους, οποιοσδήποτε διδάσκει
σε αγοράκι ή κοριτσάκι, τι θα πει αλληλεγγύη,
το πώς στους συλλογισμούς του ελεύθερα βήματα να διανύει.
Τρόμος κάθε κράτους, το underground status.

Της μαγείας μας η ένωση στης ζωής τη χημεία
δεν έρχεται αγάπη μου, προσκυνώντας την παναγία,
ούτε έρχεται όταν προσευχόμαστε στα Θεία,
μα όταν πλάθουμε τα παιδιά μας μέσα σε ελευθερία.






Κυριακή 31 Αυγούστου 2014

Βρόντο - χιπ χοπ ποίημα

Άνθρωποι ανέραστοι. Άνθρωπο αταίριαστοι.
Το χρήμα τους ενώνει και τα πίνουνε ακέραστοι.
Μια ζωή στο βούρκο
Κρυμμένοι σαν το τούβλο
μέσα στο τσιμέντο
Σ' ένα μαγαζί της βρώμας
τους φεύγει το κλαπέτο, μαζεύοντας τα ρούβλια...
Άλλο πράμα όμως τo σακούλι με τα φασούλια
Αυτοί παραμένουν τούβλα, φυλάργυροι,
υπό το μηδέν της καρδιάς τους οι υδράργυροι
και σε ζηλεύουνε, κοιτώντας σε στα μάτια
γιατί βλέπουν πως το χάδι
το 'χεις πάνω από τα φράγκα
και το βλέπουνε και σιωπούν.
Γιατί μόνο για λεφτά έχουν να σου πουν.

Τί να πεις και τί να κάνεις?
Μία κερδίζεις, μία χάνεις.

Μάυρος ήλιος
χαράχτηκε στο πετσί μου.
Περιμένω πώς και πώς
να γυρίσω στα αλάνια,
στη μάνα,
στο τσαρδί μου.
Να τους πω ένα γεια,
να την πάρω μία αγκαλιά,
να μου φύγουν κατευθείαν
τα ψυχοσωματικά
από τα τρισάθλια, άθλια
αστεία αφεντικά.

Μακάριοι οι ερωτευμένοι.
Καταραμένοι οι υποταγμένοι.
Το χρήμα δε φέρνει ευτυχία.
Η ευτυχία έρχεται
από ένα γλωσσόφιλο
μέσα σε βουκαμβίλιες,
γιασεμιά και ορτανσίες.

Δευτέρα 16 Ιουνίου 2014

Βρόντο - Ξυπόλητο Τάγμα

Τί να καταλάβει η φτώχεια μέσα από μία κάρτα?
Ραμμένη στη μπλούζα μου,
Μπαλωμένη στη βερμούδα μου
Και το στομάχι?
Ορίζει το τομάρι.
Και το τομάρι..?
Ορίζει, ο καθένας τί θα πάρει.
Ποιόνα θα κάνει μάγκα, ποιόνα θα φερμάρει.
Σαν το ξυπόλητο τάγμα..
Τη νύχτα άλλο πράγμα..
Κινήσεις παραβατικές
Από μαχητικές ζωές.
Κλοπή.. Ανταλλαγή..
Σε παρκάκι γειτονιάς.
Μάτια δεκατέσσερα,
Χαφιέδες καραδοκούν σε οδό διπλανής γωνιάς.
Σκεπασμένοι υπό σκιά
Με παλτά γερμανικά
Μέσα στο χιονιά
Φυλάν τον βασιλιά
Σαν ποιμενικά σκυλιά
Και τα παιδιά γυρνάν..
Λάδια.. Ψωμιά..
Στη ξυπολησιά..

Γκρίζο σκηνικό, σα σκόνη από βομβαρδισμό.

Πετάω μαζί με άλλους..
Με κάποιους αετούς και κάποιους παπαγάλους..
Με ανοιχτά φτερά
Κάνουν αεροπλανικά
Ό,τι βρούνε να αρπάξουν
Κι οι άλλοι να αράξουν
Σαν αγοραστά ζά
Να μη ξαναπετάξουν.

Στίχους για λίγους σαν τους φίλους.
Για ατίθασες γάτες,
Όχι για κλαμμένους σκύλους,
Αν είσαι μούργος σκύλος, είσαι αδερφικός μου φίλος..

Το νησί των συναισθημάτων - Μάνος Χατζιδάκις

Παρασκευή 30 Μαΐου 2014

Βρόντο - Σαν το κερί

Σαν το κερί είναι και ο άνθρωπος..
Με τη ζέστη λιώνει.. Με την ψύχρα σκληραίνει.
Σα λουλούδι που διψά και νερό ζητά
Το ποτίζεις ανθίζει, το παρατάς μαραίνει.

Παρασκευή 2 Μαΐου 2014

Βρόντο - Η σιωπή έφυγε

Πάλι με είδα να τα πίνω,
ν' αδειάζω τα μπουκάλια
στα μαύρα μου τα χάλια,
σε θεοσκότεινα
αλλόκοτα στενά ρημάδια,
τα μάτια μου σαν κυάλια
ζουμάρουνε κουρέλια
μέσα βρίσκονται ρεμάλια
τράβα γαμήσου στα Μάλια
εμείς τραβάμε τα κανάλια
συσσορευμένη κάβλα
μέσα στα ηχεία
το στόμα σου αποστομώνει
παύλα και τελεία.
Των φτωχών η βασιλεία
κρύβεται κάπου μες στους κάδους
και μες στη φαντασία,
κρεβάτια και ταβάνια
κούτες απομεινάρια
και σχέδια αστεράτα
στράτα στη στράτα,
από μωρό ενήλικας
κι ήρθαν κακά μαντάτα,
μεθύσια μπάφια
ξύλο μαύρα μάτια,
ανδρείκελα κουκλάκια
κοιτάζουνε αμίλητα,
τα κουρδίζεις λίγο λίγο
και παρεξηγούν αμίληκτα,
τα μάτια μου ακατοίκητα
πατρίδα μου η γη,
εξέγερση η ζωή
ο έρωτας, η πλάνη,
το γυναικείο το κορμί..

χαμένος σε οδοφράγματα ο βραδινός κιτώνας
σε χρώματα φωτιάς ο ταξικός χιτώνας
ο έρωτας αναζοπυρώνει όταν φλέγεται ο κανόνας
όταν σε μια στιγμή αλλάζει ολόκληρος αιώνας

τι θέλει η ελευθερία?
μία τζούρα κικεώνα
μία φουρτούνα ποσειδώνα
τη μανία ενός τυφώνα
πανανθρώπινο αγώνα.